چه مهمانان بی دردسری هستند مردگان !!!

نه با دستی ظرفی را چرک می کنند و نه به حرفی دلی را

 آلوده

** به یاد آنان که دوستشان داشتیم و داریم **

می خواهم بگذرم،
بگذرم از هر آنچه که تو ندیدی و من احساس کردم
تو نشنیدی هر چند بار که من گفتم و تکرار کردم
ساختم و تو خراب کردی
و من چقدر تشنهء حرفهایی بودم که تو هرگز نزدی

اشک ریختم،
برای روزهایی که چه نیازمند تو در کنارم بودم
برای خودم که چگونه غرق تو شدم

و به یاد آوردم،‌
خودم را
که چگونه پر از تفکرات بزرگ بودم
چگونه پرواز را دوست داشتم
و تو را
که بالهای مرا شکستی
همچون قلبم

می خواهم بگذرم،
از تو
از عشق ویران کنندهء تو
از منی که با تو بوجود می امد
و چه غریب بود

قلب این پرنده امروز از پیش تو پرواز خواهد کرد

اما  نه   نه   نه

نمي توانم از تو و آنچه كه بودي و هستی در خاطراتم ...

يه نسيم گذزونــــــــــــــــــــــه ،  عاشقي سوز درونـــــــــــــــــــــــــه

عشق مثل پر پروانه لطيفـــــــــــه ، مثل شببنم پر پاكــــــــــــــــــــــــي   

مثل دريايي وسيعــــــــــــــــــه ،

خيلي ها فكر ميكنن كه عاشقي ، گفتن يه جمله دوست دارمه  هر كي رو ديدن كه آب و رنگ داره زود ميگن خودشه          

                                اون يارمه ، دلدارمه ، نور ماهمه.

ولي دريغ از واقعيـــات زندگـــــي

  ازبعد رفتنت هنوز چشای خیسم به دره

                ازبعد رفتنت بدون با گریه خوابم می بره

 از وقتی نیستی دلم همش هواتو میکنه

            توباورش هم نمی یاد یه روز فراموشت کنه

رفتن تو هر نفس اتیش به جونم میزنه

             گرفتن دست های تو تو خواب و رویایه منه

دیگه همش فکر میکنم رفتن تو حقیقته

               دروغ نمیگم میدونی حرفهای من صداقته

باشه جوابمو نده بذار از دوریت بسوزم

            میدونم برنمیگردی اما چشامو به در میدوزم

باشه برو تنهام بذار اما نگو تنها شدم

               بدون سخته بی تو تو غصه ها رها شدن

برو ولی یادت باشه یکی برات یه عمر میمرد

         هرچی بدی کردی بهم دلم عشقتو از یاد نبرد

بدون یه روز میای که خیلی دیر شده

        اون روزیکه دلم از دنیا سیر شد

توی مسیر عاشقی باید هوای دل و داشت

حرف دل و عین قسم رو طاقی چشما گذاشت

حالا که من تنها شدم قدر چشاتو می دونم

ولی نمی شه کاری کرد همیشه تنها می مونم

کاش توی دنیا هیچ کسي قربونی غرور نشه

راه دو تا پرنده کاش هیچ روزی از هم دور نشه

چهارشنبه سوری هر آتیشی که دیدی به یاد قلب منم باش آخه از دوریت بدجوری آتیش گرفته

(شنبه واژه اي سامي و درآمده به زبان فارسي و دراصل شنبد بوده است.

 سوردر زبان و ادبيات فارسي و برخي از گويش هاي ايراني به معناي جشن ٬  سرخ  و  ميهماني آمده است.)

يکی از آئينهای سالانه ايرانيان چهارشنبه سوری است. ايرانيان آخرين سه شنبه سال خورشيدی را با بر افروختن آتش و پريدن از روی آن به استقبال نوروز می روند. 
مردم در اين روز برای دفع شر و بلا و برآورده شدن آرزوهايشان مراسمی را برگزار می کنند که ريشه اش به قرن ها پيش باز می گردد.

 مراسم ويژه آن در شب چهارشنبه صورت می گيرد برای مراسم در گوشه و کنار کوی و برزن نيز بچه ها آتش های بزرگ می افروزند و از روی آن می پرند و ترانه (سرخی تو از من ، زردي من از تو ) می خوانند. 

ظاهرا مراسم چهارشنبه سوری برگرفته از آئين های کهن ايرانيان است که همچنان در ميان آنها و با اشکال ديگر در ميان باقی بازماندگان اقوام آريائی رواج دارد.

دوستان عزيز من ;

اين آيين هاي قشنگ و اين رسوم باستاني را با نجام كارهاي خطرناك و بدون مفهوم خراب نكنيم. بياييد دست در دست هم اين آيين ها را زنده نگه داريم و سادگي را دوباره مهمان باور هايمان كنيم.

با ايمان زردي هايمان را به آتش دهيم و سرخي اش را بگيريم .

دروغ ها و حسد ها و رياها و پليدي هايمان را در كوزه اي بريزيم و بشكنيم .

از صحبت هاي همديگر تفال بزنيم و اگر سخنان اندوه زا شنيديم براي تبديلش به شادي غمخوار همديگر باشيم .

چهارشنبه سوري تون مبارك

كجاييييييييييييييييييييييييييييييييي

چرا صدامو نمي شنوي

                         بازم عيد اومده 

چگونه فراموشت كنم تو را كه سالها در خيالم سايه ات را مي ديدم و تپش قلبت را حس

مي كردم  و به جستجوي يافتنت به درگاه پروردگار دعا مي كردم كه خدايا پس كي او را خواهم يافت؟

چگونه فراموشت كنم تو را كه همزمان با تولدت در قلبم، همه را فراموش كردم. برايم همه اسمها بيگانه شدند و همه خاطرات مردند.

دستم را به تو ميدهم، قلبم را به تو مي دهم، فكرم را نيز به تو ميدهم، بازوانم را به تومي بخشم و نگاهم از آن توست و شانه هايم كه نپرس. ديگر براي من غريبه اند و تمامي لحظات تو را مي خواهند  و براي عطر نفسهايت دلتنگي مي كنند.

چگونه فراموشت كنم  تو را كه قلم سبزم را به تو هديه كردم كه حتي نوشته هايت همرنگ نوشته هايم باشند. پيشترها سبز را نمي شناختم. بهتر بگويم با سبز رفاقتي نداشتم. سبز را با تو شناختم و دلم مي خواهد كه به ياد تو هميشه سبز بنويسم. دلت را به من بده. فكرت را به من بده. سرت را روي شانه هايم بگذار. بيا عطر كلماتمان را ميان هم تقسيم كنيم...

ســــــلام بر حســـين و اربعينش، ســـــلام بر اربعـــين و زائرانــش! و ســـــلام بر اندوه هاي دل آنان كه به سوغات بر مزار كشتگان، عشــــق بردند و به مويـــه نشستند. به شوق زيارت صحن و سراي جان فزايت، اربعــــين شـــــــــهادتت را به سوگ مي نشينيم،   يا حســـــــــــــــــــين !

اربعـــين حســـــيني، تكرار ياد و خاطره حماسه سازان كربــــــــــــــلاست

از بودن خسته ام ...  از درک واژه ی حیات ناتوانم ...  در اندوه خویش غرق شده ام ...  سرشار از تکرارم در این سکون زندگی ... سر گردان وبی پناه بر روی دایره ی کم رنگ خلقت درجا میزنم ...  به نگاه آفتاب مشکوکم،  چرا که روزی  بی رحما نه بر خورشید عالم تاب خیره شده بود. از زلالی وصداقت آب بیزارم چرا که به شفافی نگاه عباس رحم نکرد ... 

خدایا... صبورا ... مهربانا ... چهل روز است که از عاشورا میگذرد،  قلب جها ن دیگر نای تپیدن ندارد. پس غیرت آسمان کجا رفته؟ زمین چقدر گستاخانه هنوز به زندگی ادامه میدهد. یک اربعین از اوج نامردی میگذرد. یک اربعین است که سر امام مظلومیت بر نیزه رفت و آسمان دیده و زمین تاب آورده. در سکوت وهم انگیز  خیال بغض دلم میشکند گریه امان نگاهم را بریده است.  قلبم در سینه پرپر میزند و مظلومیت عباس و اقتدار علی اصغر را آه میکشد. خداوندا اینک باز اربعین حسین آمده است. باز عرق شرم پیشانی انسانیت را نمناک کرده است. باز بشر از وجود خویش خجالت زده میشود. و باز مثل همیشه امام رئوف و مهربان ما حسین بن علی  نگاه بخشایشگر خویش را بر بشر میتاباند و بر حاجات ما آمین میگوید. دلم دیگر از داغ علی اصغر مرده است حالا چگونه این دل میتواند در تولد دوباره زمین لبخند بزند؟

سلامي دوباره سلام به .....    وا من كي و سلام ميكنم كسي و نمي بينم كسي نيست چرا هست  يه سايه ، يه سايه كه داد ميزنه من هستم ولي من هنوز باورش نكردم ولي امروز ميخوام باهاش حرف بزنم بهش بگم خيلي خسته ام خيلي اونقد كه دلم ميخواد ديگه نباشم ولي جرأت خلاص كردن خودموندارم نمي تونم ولي اي كاش ميتونستم ، ميتونستم كاري كنم كه برم پيشش

ميشنوي سايه هستي هنوز هستي كه بهت بگم دوست دارم ... اقلاً تو باورم كن تو تو كمكم كن تو بگو من چكار كنم تا از اين بلاتكليفي دربيام خستم كاش ميتونستم زندگيم و همونطوري كه ميخوام بسازم كاش....

هيچكي باورش نميشه ولي من تو رو تو تنهاترين تنهاييم از دست دادم. باورت ميشه كه خيلي تنها بودم خيـــــــــــــلي كاش ميتونستي اينو بفهمي كاش اقلاً قبل از رفتنت به منم اطلاع ميدادي ... 

با همه خداحافظي كردي من فقط غريبه بودم آره بگو كه غريبه بودم .... اينطوري بهتر ميتونم تحمل كنم خيلي بهتر خيــــــــلي

نه شايد اگه اينطوري ميشد نمي تونستم ازت دل بكنم نمي تونستم ....  شايد تحملش برام سخت تر بود دفعه اول كه رفتي گفتم يه روزي برمي گردي بهت قول دادم كه ميام ، گفتم ميام ............

ولي نمي دونستم وقتي كه ميام تو تازه ميخواي بري نمي دونستم والا زودتر مي اومدم...

زودتر بهت ميگفتم كه دوست دارم ...

ميدوني اينقد كه تو هر كاري كندم پشيمانيش واسم ميمونه ولي حالا ديگه واسم مهم نيست  مهمترين چيز زندگيم تو بودي كه رفتي تو بودي كه دگرگونم كردي ...

هميشه از فرط غصه ميخندم و تو سختيهام اشكم در مياد. نميدونم چي ميخوام  نميدونم كجاي زندگيم هستم نميدونم كيم فردا قراره متولد بشم ولي امروز ميگم من هيچم هيچ ...

اون موقعيت منو ميدونه، ميدونه من چه حالي دارم ميدونه كه داغونم ولي بازم مثل نفهما رفتار ميكنه.

فردا تولدم ولي انگاري كه نباشم بهتره

نمي دونم چرا هر سال تو روز تولدم دپرسم ....     شايد فكر مي كنم اگه نبودم بهتر بود ...

شايد ...

سلام بچه ها

ممنونم از اینکه به کلبه خرابه من سر میزنید و منو با نظراتون خوشحال می کنید

بچه ها مثل اینکه بلاگم مشکل داره ممنون میشم اگه تو قسمت نظرات مشکل لود شدن وبلاگم و بگی

بگید که قالب و مطالبش کامل لود میشه یا پیغام های غیر منتظره میده ؟

ممنونم دوستون دارم 

هيچ وقت رازت رو به کسي نگو. وقتي خودت نميتوني حفظش کني چطور انتظار داري کسي ديگه‌اي برات راز نگهداره

مي خندم

به هوس بازي اين بي خبران

مي خندم

من از آن روز كه دلدارم رفت

به غم  و شادي عشق دگران

مي خندم

امشب داشتم كارت پستالاي ولنتاين و تبريكاي به مناسبت اين روز رو نگاه مي كردم و مي خوندم كه يهو دلم گرفت

گوله هاي اشك از گونه هام افتاد پايين اينقد بيقرار شدم كه تصميم گرفتم حرفام و يه جا بنويسم

بهتر از كامپيوتر پيدا نكردم نوشتم و اشك ريختم اونقد كه شايد آروم شم ولي نشدم تازه فهميدم كه اينطوري هم نمي تونم آروم شم

ياد اون روزا افتادم روزايي كه تو بودي و من به عشق تو بودم. بودم و روزا ميگذشت ولي اي كاش نمي گذشت

كاش تو همون روزا مي مونديم

كاش زمان متوقف مي شد و بوديم ولي نشد، نشد كه تو باشي و من

رفتي، رفتي و تو تنهاترين تنهاييم تنهام گذاشتي  شايد اگه مي دونستي اگه مي دونستي اينقد دوست دارم هيچوقت...

عمري با غم عشقت نشستم
به تو پيوستم واز خود گسستم
وليكن سرنوشتم اين سه حرف بود
تورا دیدم . پرستيدم . شكستم

مي دوني فردا چه روزيه ؟

نه نمي دوني   شايدم بدوني

فردا ...  فردا...  فردا... 

                               ولنتاين عشقم   

كاش بودي تا دلم تنها نبود

تا اسير غصه فردا نبود

تقديم به او كه نبود ولي حس بودنش بر من شوق زيستن داد دلم براي كسي تنگ است كه آفتاب صداقت را به ميهماني گلهاي باغ مي آورد و گيسوان بلندش را به باد مي داد و دست هاي سپيدش را به آب مي بخشيد و شعر هاي خوشي چون پرنده ها مي خواند . ولنتــــــــــاين مباركـــــــــــــــــــــــ

روزاي قشنگي بود ولي حالا چي  اون روزا هر وقت دلمون واسه هم تنگ ميشد همديگه رو مي ديديم ولي الان اگه دلم واست تنگ شه من بايد بيام پيشت نمي دونم توأم دلت تنگ ميشه؟